HWW Hewelt Wojnowski Lindner i Wspólnicy
Administracja 8 kwietnia 2026 ok. 5 min czytania

Egzekucja orzeczeń arbitrażowych w Polsce i za granicą, przewodnik praktyczny

Adrianna Bracichowicz Autor Adrianna Bracichowicz Associate
Egzekucja orzeczeń arbitrażowych w Polsce i za granicą, przewodnik praktyczny

Czym jest orzeczenie arbitrażowe i dlaczego jego egzekucja wymaga odrębnego postępowania?

Arbitraż, zwany również sądownictwem polubownym, stanowi coraz powszechniej wybieraną alternatywę dla postępowania przed sądem powszechnym zarówno w sporach krajowych, jak i transgranicznych. Wyrok sądu polubownego wiąże strony i rozstrzyga spór co do istoty, jednak odmiennie niż orzeczenie sądu państwowego nie jest tytułem egzekucyjnym z chwilą jego wydania. Aby można było na jego podstawie prowadzić egzekucję, musi uprzednio uzyskać uznanie lub stwierdzenie wykonalności przez właściwy sąd państwowy.

Konieczność przeprowadzenia odrębnego postępowania wynika z fundamentalnej zasady, że przymus państwowy, zatem i egzekucja, pozostaje wyłączną domeną organów państwa. Trybunał arbitrażowy, jako podmiot prywatny, pozbawiony jest władztwa publicznego niezbędnego do przymusowego wykonania wydanego orzeczenia. Dla przedsiębiorcy dochodzącego należności od zagranicznego kontrahenta, jak i dla osoby fizycznej uczestniczącej w arbitrażu konsumenckim lub inwestycyjnym, znajomość mechanizmów egzekucji wyroku arbitrażowego ma znaczenie fundamentalne, przesądza bowiem o tym, czy uzyskane rozstrzygnięcie przełoży się na realne zaspokojenie roszczenia.

Warto przy tym zaznaczyć, że wyrok sądu polubownego, po uzyskaniu stosownego postanowienia sądu państwowego, korzysta z takiej samej ochrony prawnej jak prawomocny wyrok sądu powszechnego. Oznacza to, że strona, która uzyskała korzystne orzeczenie arbitrażowe, dysponuje skutecznym instrumentem dochodzenia swoich praw, pod warunkiem prawidłowego przeprowadzenia procedury nadania mu wykonalności.

Egzekucja wyroku arbitrażowego w Polsce

Postępowanie w przedmiocie egzekucji krajowych i zagranicznych orzeczeń arbitrażowych na terytorium Polski toczy się na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, z uwzględnieniem postanowień umów międzynarodowych jako aktów nadrzędnych. Ustawodawca wprowadził rozróżnienie pomiędzy uznaniem wyroku sądu polubownego polegającym na nadaniu mu skuteczności prawnej w sferze niemajątkowej, w szczególności w zakresie powagi rzeczy osądzonej, a stwierdzeniem wykonalności, które jest niezbędne do wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

Wniosek składa się do sądu okręgowego właściwego według miejsca zamieszkania lub siedziby dłużnika, a w braku takiej podstawy, do Sądu Okręgowego w Warszawie. Do wniosku należy dołączyć oryginalny wyrok sądu polubownego lub jego uwierzytelniony odpis oraz umowę o arbitraż w oryginale lub uwierzytelnionym odpisie, wraz z tłumaczeniem przysięgłym, jeżeli dokumenty sporządzone są w języku obcym. Kompletność i prawidłowość dokumentacji ma kluczowe znaczenie dla sprawności postępowania, ponieważ uchybienia formalne mogą skutkować zwrotem wniosku lub koniecznością jego uzupełnienia, co istotnie wydłuża czas oczekiwania na uzyskanie tytułu wykonawczego.

Zakres kontroli sądowej i przesłanki odmowy

Sąd państwowy rozpoznający wniosek nie jest uprawniony do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy. Kontrola ogranicza się do zbadania przesłanek formalnych oraz oceny, czy uznanie lub wykonanie wyroku nie naruszałoby klauzuli porządku publicznego. Odmowa stwierdzenia wykonalności może nastąpić wyłącznie w przypadkach enumeratywnie wskazanych przez ustawę tj. nieważność zapisu na sąd polubowny, naruszenie prawa strony do obrony czy sprzeczność wyroku z podstawowymi zasadami krajowego porządku prawnego.

Klauzula porządku publicznego powinna być interpretowana wąsko. Jej zastosowanie uzasadniają wyłącznie przypadki rażącej i oczywistej sprzeczności z fundamentalnymi zasadami polskiego porządku prawnego, nie jest natomiast wystarczające, że wyrok arbitrażowy oparty jest na odmiennej wykładni prawa materialnego niż ta, którą przyjąłby sąd krajowy. Po uzyskaniu postanowienia stwierdzającego wykonalność wyrok sądu polubownego staje się tytułem wykonawczym, na podstawie którego komornik sądowy może przystąpić do egzekucji.

Egzekucja wyroku arbitrażowego za granicą, Konwencja nowojorska z 1958 r. jako podstawa egzekucji transgranicznej

Podstawowym instrumentem prawnym umożliwiającym egzekucję orzeczeń arbitrażowych poza granicami państwa ich wydania jest Konwencja o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń arbitrażowych, sporządzona w Nowym Jorku dnia 10 czerwca 1958 r. Polska jest jej stroną od 1961 r., a Konwencja została ratyfikowana przez ponad 170 państw, co czyni ją jednym z najbardziej uniwersalnych aktów prawa międzynarodowego w dziedzinie arbitrażu.

Konwencja nowojorska zobowiązuje państwa-strony do uznawania i wykonywania zagranicznych wyroków arbitrażowych na zasadach nie mniej korzystnych niż wykonywanie własnych orzeczeń arbitrażowych. Domniemywa się, że zagraniczny wyrok arbitrażowy podlega uznaniu i wykonaniu, jednak ciężar wykazania przesłanek odmowy spoczywa na stronie, która się na nie powołuje. Podstawy odmowy są enumeratywnie wskazane w Konwencji i obejmują m.in. nieważność zapisu na sąd polubowny, naruszenie prawa strony do obrony, wydanie wyroku poza zakresem zapisu, uchylenie wyroku przez sąd państwa siedziby trybunału oraz sprzeczność z porządkiem publicznym państwa wykonania.

Procedura uzyskania wykonalności w danym państwie przebiega według prawa krajowego tego państwa. Strona wnioskująca o egzekucję wyroku arbitrażowego musi złożyć wniosek do właściwego sądu wraz z oryginalnym wyrokiem lub jego uwierzytelnionym odpisem oraz oryginalną umową arbitrażową wraz z tłumaczeniem, jeżeli dokumenty sporządzone są w języku obcym. Wymogi te mają charakter wyczerpujący, sąd krajowy nie może uzależniać przyjęcia wniosku od przedłożenia dokumentów nieprzewidzianych przez Konwencję.

Egzekucja w państwach Unii Europejskiej

W stosunkach między państwami członkowskimi Unii Europejskiej należy uwzględnić również regulacje unijne dotyczące uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych. Rozporządzenie Bruksela I bis co do zasady wyłącza arbitraż z zakresu swojego stosowania, jednak jego przepisy mogą znaleźć zastosowanie do orzeczeń sądów państwowych wydanych w postępowaniu o stwierdzenie wykonalności wyroku arbitrażowego, ułatwiając tym samym jego egzekucję w innych państwach członkowskich.

W praktyce oznacza to, że strona, która uzyskała w Polsce postanowienie stwierdzające wykonalność zagranicznego wyroku arbitrażowego, może w określonych przypadkach skutecznie dochodzić jego wykonania w innym państwie członkowskim UE na podstawie przepisów unijnych bez konieczności ponownego przechodzenia pełnej procedury w każdym z tych państw.

Praktyczne wskazówki, jak skutecznie przeprowadzić egzekucję orzeczenia arbitrażowego

Skuteczność egzekucji wyroku arbitrażowego, zarówno w Polsce, jak i za granicą, zależy w znacznej mierze od staranności na etapach poprzedzających samo postępowanie egzekucyjne.

Zapis na sąd polubowny powinien być precyzyjnie sformułowany i jednoznacznie wskazywać trybunał arbitrażowy, prawo właściwe oraz język postępowania. Uchybienia formalne na tym etapie mogą stanowić podstawę odmowy uznania wyroku przez sąd państwowy i w konsekwencji uniemożliwić jego egzekucję. Dokumentacja postępowania arbitrażowego powinna być kompletna i sporządzona zgodnie z wymogami formalnymi, ponieważ jej braki mogą skutecznie zablokować procedurę nawet wówczas, gdy samo orzeczenie jest korzystne i merytorycznie uzasadnione.

W przypadku egzekucji transgranicznej niezbędne jest uprzednie ustalenie, czy państwo, w którym ma być prowadzona egzekucja, jest stroną Konwencji nowojorskiej, a także jakie są lokalne wymogi proceduralne i terminy dla złożenia wniosku. Różnice między poszczególnymi systemami prawnymi mogą mieć istotny wpływ na czas i skuteczność całego postępowania

Adrianna Bracichowicz
Autor
Adrianna Bracichowicz
Associate
Ochrona danych / RODO · Postępowania sądowe i arbitrażowe · Zastępstwo procesowe

Adrianna Bracichowicz to zaangażowana prawniczka w naszej kancelarii, specjalizująca się w prawie gospodarczym a także w prawie procesowym. Ukończyła studia magisterskie na Uniwersytecie Wrocławskim, a swoje umiejętności rozwijała także podczas studiów na Uniwersytecie w Bergen w Norwegii w ramach programu Erasmus+. Obecnie kontynuuje swoją edukację prawniczą, odbywając pierwszy rok aplikacji adwokackiej.

Zobacz profil →
Masz pytania w tej sprawie?

Prawnicy HWW udzielają konsultacji w Warszawie oraz online. Wybierz formę kontaktu.

Napisz do nas

Miesięczny Legal Check

Nie przegap kolejnej analizy

Najważniejsze zmiany w prawie i ich skutki dla biznesu, raz w miesiącu na Twój e-mail.

Zapisując się, akceptujesz politykę prywatności. Wypiszesz się jednym kliknięciem.

Powiązane publikacje

Umów konsultację

Umów konsultację z prawnikiem naszej kancelarii.